Sen beni yüreğimin cümlelerini sıvamış dudaklarımı " suskunluğa" teyemmüm etmekle suçlamaktasın?
Yoksa gözlerindeki hayat rengini yüreğimdeki ölümle süslenmekle mi itham etmektesin?
Belki de beni çoktan gitti bilmektesin, belki de başka yüreğin
terini silmekte görmektesin. Beni nerde kimin huzurunda el
pençe divan durmuş düşünsen de ben aynı yerdeyim...
suskunuz ya, içindekileri okur gibiyim...
Daha kaç nehir kuruyacak yüreğimin sensizliğinde..
Her sustuğumda daha kaç kez kıyameti yaşayacaksın yüreğinin debisinde..
Şimdi kelimelerin ucunda üşümekteyim...
"Artık söyleyeceklerimi yuttum ,
Yüreğim konuşsun harf harf…"
Kullanıcı İmzası:
ne çok şey kalmamış, ne çok hiçbir şey var olmuş yaşanıp bitmişlerden....
, 27
