Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Dursun Ali Erzincanlı Hayatı
1969 'da Erzurum'da doğdu. Evli ve İki çocuk babasıdır. İlkokul, Ortaokul ve Lise öğrenimini Erzurum'da tamamladı. İmam Hatip Lisesi mezunu. Lise eğitiminden önce 3 yıl Kuran Kursunda eğitim aldı. 1992 yılında İstanbul Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Edebiyat bölümünü kazandı. Bundan dolayı ailesi ile İstanbul'a göç ettiler. 93 yılına kadar yaklaşık 1 yıl bir film şirketinde Mesut Uçatan bey'le beraber çalıştılar. 93 yılının temmuz ayında Moral FM'de programcılığa başladılar. Yaklaşık 10 yıl boyunca Moral FM'de görev yaptılar. Yaklaşık 3 yıldır Radyo Onbeş'te görev yapıyor.Haftalık sunduğu program her hafta pazar günleri 00:45'te başlıyor. Program'ın ismi Aşk-ı Şeyda. Son 5 yıldır peygamber efendimizin hayatını, ona atf edilen şiirlerini ve onun mübarek ve şerefli hayatını şiirsel bir üslup'la anmaya gayret gösteriyor. Hemen hemen her yıl bir albüm çıkarıyor. Genellikle albümleri ramazan ayında çıkarmaya özen gösteriyor. Son olarak 2005 Ramazan ayında En Sevgiliye 6 albüm'ünü çıkardı. Albümleri Marmara müzik'ten çıkıyor.
Yorum Yaz
Dursun Ali Erzincanlı Şiirleri
Beğendikleri
Özlü Sözleri
İstatistik
Tarih Hit
15-12-2018 5
14-12-2018 4
13-12-2018 2
12-12-2018 3
11-12-2018 7
10-12-2018 4
09-12-2018 7
Takipçiler
Takip Edilenler
Yeni Şiirleri

Tercih Senin

11 Yıl 4 Ay15 Saat önce yayınlandı

Sözün Acıydı

11 Yıl 4 Ay15 Saat önce yayınlandı

Sen Yoktun

11 Yıl 4 Ay15 Saat önce yayınlandı

Gelseydin

11 Yıl 4 Ay15 Saat önce yayınlandı

Ben Böyle Olmamalıydım

11 Yıl 4 Ay15 Saat önce yayınlandı

En Popüler Şiiri

Ben Böyle Olmamalıydım

Ben, böyle olmamalıydım
İsmini duyunca, boynum düşmeliydi omzuma.
İçime bir ateş düşmeliydi
Ayaklarımın feri kesilmeliydi.
Kendimden geçmeliydim sonra...
Adını sayıklamalıydım, adımı unuttuğumda
Ama bunu kimse duymamalıydı,
Seni, mahşere kadar saklamalıydım.
Ben böyle olmamalıydım
Nisan akşamlarını ıslatırken yağmur
Bahar, şarkılarını söylerken karanlığa
Çalan her kapıya `sensin` diye koşmalıydım.
Ayak sesleri gelmeliydi uzaktan
Ben hep sana yormalıydım.
Gece yıldızlarını serpince göre
Seni görmek için uyumalıydım.
Şarkılar kime söylenirse söylensin
Sana diye dinlemeliydim.
Türküler dolmalıydı odama,
Ben bir selvi boylu yârdan ayrıldım deyince bir ses
Selvi boylu yâr sen olmalıydın
Kömür gözlüm ateşine düşeli
Senin için söylenmiş söz olmalıydı.
Bir mey yokluğuna ağlamalıydı delice
Bir keman, incecik çığlık olmalıydı
Ama bunu kimse bilmemeliydi,
Seni mahşere kadar saklamalıydım.
Böyle olmamalıydım,
Kelimeler Taif\'i taşıyınca kulaklarıma
Daha yüzüme çarpmadan Taif rüzgarı,
Taşların izi çıkmalıydı yüzümde.
Uhud anılırken, dişlerine sızı düşmeliydi.
Haremde bir ikindi vakti
Kem gözler çevrilince sana
Ve vefasız eller uzanınca yakana
İçim daralmalı, nefesim kesilmeliydi.
Sen ötelere hazırlanırken,
Öteler senin için süslenirken,
Son kez baktığın pencerede hayal edip seni,
Perdenin son kez kapanması gibi,
Kapanmalıydı gözlerim.
Sonra içime doğru gerilip,
Seni bize lutfedenin ismini haykırıp,
\'Allah(C.C.) \' deyip,
Düşmeliydim yere.
Ama bunu kimse bilmemeliydi.
Seni mahşere kadar saklamıydım.
Ve mahşer günü...
Uzaktan seni seyretsem.
Sana yakın olmak için can atsam.
Beni engelleseler,
\'Sen kim yakınlık kim? \' deseler.
Ben ağlamaktan konuşamasam.
Gözlerini çevirsen bana.
\'Benim cennetim bana bakan gözlerindir.\'
Ve tebessüm etsen.
Ama bunu kimse görmese,
Seni ebede kadar saklasam.