Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Hasan Hüseyin Korkmazgil Hayatı
1927\'de Gürün\'de doğdu. Adana Erkek Lisesi (1948) , Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü (1950) mezunu. Göksun\'da (K.Maraş) başladığı öğretmenlikten siyasi eylemde bulunduğu gerekçesiyle atıldı, tutuklandı, hüküm giydi. Daha sonra Gürün\'de ve Sivas\'ta arzuhalcilik, tabela ve portre ressamlığı, inşaat işçiliği yaptı (1955-60) .1960\'da İstanbul\'a, sonra Ankara\'ya yerleşti. Akis dergisinde çalıştı, bir süre de Forum dergisini yönetti (1968-70) . Kızılırmak kitabı nedeniyle hakkında 142. maddeden dava açıldı, yargılandı, aklandı. Lise yıllarında şiir yazmaya başlayan Hasan Hüseyin\'in ilk şiiri 1959\'da Dost dergisinde çıktı. Bu yıllarda mizahi hikayeleri de yayımlandı. Kavel (1963) adlı kitabı ile 1964 Yeditepe Şiir Armağanı\'nı, Kızılkuğu (1971) ile TRT\'nin 1970 Sanat Başarı Ödülü\'nü, Filizkıran Fırtınası (1981) ile 1981 Toprak ve Nevzat Üstün şiir ödüllerini aldı.
Yorum Yaz
Hasan Hüseyin Korkmazgil Şiirleri
Beğendikleri
Özlü Sözleri
İstatistik
Tarih Hit
19-01-2020 1
13-01-2020 1
06-01-2020 1
04-01-2020 1
02-01-2020 1
28-12-2019 1
23-12-2019 1
Takipçiler
Takip Edilenler
Yeni Şiirleri

Koçero - Vatan Şiiri

13 Yıl 10 Ay21 Saat önce yayınlandı

Onüçüncü Burçta Delirmek

16 Yıl 12 Ay21 Saat önce yayınlandı

Azime'lı Temmuz Bildirisi 2

16 Yıl 12 Ay21 Saat önce yayınlandı

Acılara Tutunmak

17 Yıl 1 Ay21 Saat önce yayınlandı

Acıyı Bal Eyledik

17 Yıl 4 Ay22 Saat önce yayınlandı

En Popüler Şiiri

Filizkıran Fırtınası

gün doğmadan başladı filizkıran fırtınası
evler yemen türküsü
sokaklar seferberlik
öyle bir gariplik ki
öyle bir tedirginlik
yaz başında güz sonrası
ayvalar çiçekteydi
güller daha tomurcuk
açıl demişti güneş
açılmıştı kıraçta kış elmaları
çözül demişti güneş
çözülmüştü yılanlar karanlık odalarında
dallarda yuvalar tüy kokuyordu
düğünçiçekleri şenlikli
gün doğmadan başladı filizkıran fırtınası
ne dal kaldı ne tomurcuk
yerden yere çaldı otları ağaçları
insan yüzlü bir korkuluk
üşüdüm dünyalarca
baskın yemiş bir kent gibi üşüdüm
sergen etti filizleri sapsarı bir karanlık
bahardan kışa düştüm
acılı günler gördüm
sığdıramam bir tek günü bir koca yıla
geceler geçirdim yoz kentlerin bulvarlarında
nice baharları kışlara gömdüm
uzak düştüm yelinden yelvesinden acılı yurdun
uzak düştüm umudundan mutundan
yomundan uzak düştüm
bunaltının böylesini görmedim
severim fırtınanın her türlüsünü
ormanlar uğultulu sular dalgalı
severim filizkıran fırtınası'nı
kırıp kanatmıyorsa sevincin türküsünü
nerde benim baharım
dalım yaprağım nerde
gece çökmüş üstüne kerpiçsel yalnızlığın
sanki kaplan pençesinde bir manda böğürtüsü
ne kuş kalmış ne çiçek
ne kırmızı ne yeşil
sapsarı karanlıkta yerler bahar ölüsü

1978