Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Kemal Doğanay Hayatı
HAYATI

Türk Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi şairimizin yaşam öyküsünü şöyle vermiştir;
Şair.1954, Karaşeyh Köyü/Zile/Tokat/ doğumlu .İlkokul’u köyünde, Ortaokulu Zile’de okudu.
Tokat Öğretmen Okulu (1972) ve AÖF iktisat Bölümü (1988) mezunu.
1972 yılından itibaren Kastamonu, Ankara, Tokat ve Almanya’da görev yaptı. Mesleğindeki
Başarılarından dolayı ödüller aldı.
Evli ve üç çocuk babası.
Yazı ve şiirleri; Bozkurt Dergisi’nde başlayarak, Ortadoğu, Millet, Her gün,Tercüman,Türkiye,
Cide Postası, Zile Postası (23 yıl yazdı) Gazeteleri ile Öncü, Milliyetçi Yol, Hakses, Diyanet,
Eğitim Alanı, Çağdaş Eğitim, Kümbet, Memleket ( Yayın Kurulunda),İnsanca,Dost,Tribün
( Baş Yazarı),Dergilerinde yayımlandı.
Cıvıltı adlı Çocuk Gazetesi’nin Genel Yayın Yönetmenliğini yaptı. Türkiye Yazarlar Birliği
Üyesidir.
Ayrıca otuza yakın sitede yazı ve şiirleri yayınlanmaktadır.
İki sitede köşe yazarlığı yapmaktadır.
Elliden fazla şiiri seslendirilmiş ve çoğuna video klip yapılmıştır.Bir çok şiiri de radyolarda okunmaktadır.
Yazara göre gelecekte Edebiyat Dünyasına girecek iki önemli şiiri;
1-Gülistan'a Şiir
2-Annem'dir...
ESERLERİ;
1.Elif Ana ( Çocuk Hikayesi )
2.Sevda Şiirleri ( Şiirler )
3.Can Eriği ( Çocuk Şiirleri )
4. Akıncıların Ruhu ( Roman _Tefrika).

Kemal DOĞANAY
Yorum Yaz
Kemal Doğanay Şiirleri
Beğendikleri
Özlü Sözleri
İstatistik
Tarih Hit
17-11-2019 1
15-11-2019 4
13-11-2019 1
09-11-2019 2
08-11-2019 3
07-11-2019 1
06-11-2019 1
Takipçiler
Takip Edilenler
Yeni Şiirleri

Ya Siz de Gitmen

2 Ay21 Saat önce yayınlandı

TÜRKLERİN DESTANI

8 Ay21 Saat önce yayınlandı

VATANIM

8 Ay21 Saat önce yayınlandı

YANINDA KALSIN

8 Ay21 Saat önce yayınlandı

CAN

8 Ay21 Saat önce yayınlandı

En Popüler Şiiri

Sözün Bittiği Yerdeyim

Ekmeğin tadı kalmadı,
Tuzun bittiği yerdeyim.
Türkümü aşık çalmadı,
Sazın bittiği yerdeyim.

Çiçekler kurudu dalda
Yürüyorum taşlı yolda
Lezzet mi kaldı ki balda,
Hazın bittiği yerdeyim.

Güneş yakmaz oldu teni
Her gün arıyorum seni
Dağlarda bulsan da beni,
Yazın bittiği yerdeyim.

Ağaçtan dökülür kabuk
Gidiyoruz sona çabuk
Yeşermiyor kökte çubuk,
Özün bittiği yerdeyim.

Yunusun yaktığı ocak
Arıyoruz köşe bucak
Küllerde kalmadı sıcak,
Közün bittiği yerdeyim.

Hasret kaldım beyaz güle
Okusam da hep nafile
Çektiklerim bütün çile,
Cüz?ün bittiği yerdeyim.

DOĞANAY?ım ayak gitmez
Güzellere sevgim bitmez
Söylemeye gücüm yetmez,
Sözün bittiği yerdeyim.

Kemal DOĞANAY