Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Octavio Paz Hayatı
1914 yılında doğdu. Edebiyata şiir yazmakla başladı. Yucatan\'da işçiler ve köylüler için bir okul kurdu, yoksul yerlilerin tarihiyle ilgilendi. İç savaş sırasında, İspanya\'da bulundu, Meksika\'ya döndükten sonra yeniden edebiyatla ve siyasetle ilgilendi. 1943 yılında Amerika\'ya gitti; daha sonra Paris\'te, Japonya\'da ve Hindistan\'da başıboş bir hayat sürdü. Meksika\'ya döndükten sonra peş peşe deneme, şiir ve tiyatro oyunları yayınladı. Meksika halk edebiyatıyla gerçeküstücülüğü bağdaştıran birçok yapıtı vardır.
Yorum Yaz
Octavio Paz Şiirleri

21-08-2003

21-08-2003

21-08-2003

Beğendikleri
Özlü Sözleri
İstatistik
Tarih Hit
18-10-2019 1
13-10-2019 1
10-10-2019 1
03-10-2019 1
28-09-2019 1
27-09-2019 1
26-09-2019 1
Takipçiler
Takip Edilenler
Yeni Şiirleri

Dokunuş

16 Yıl 2 Ay18 Saat önce yayınlandı

Unutuş

16 Yıl 2 Ay18 Saat önce yayınlandı

1 Ocak

16 Yıl 2 Ay18 Saat önce yayınlandı

En Popüler Şiiri

1 Ocak

Günün kapıları açılır
dilin kapıları gibi,
bilinmeyene.
Dün gece anlattın bana:
Yarın
imleri düşünmek zorunda olacağız,
görünümü çizmek, planı tasarlamak
çift katlı sayfası üzerine
kağıdın ve günün.
Yarın, yaratmak zorunda kalacağız,
yeniden
bu dünya gerçeğini.

Gözlerimi geç açtım.
Saniyenin bir anı için
Aztek'in duyumsadıklarını duyumsadım,
uzanıp beklerken
dağlık durunun kıvrımında
ufuktaki çatlaklar arasından
zamanın kesin olmayan dönüşünü.
Fakat hayır, yıl geri dönmüştü.
Bütün odayı doldurdu
ve bakışım neredeyse dokundu ona.
Zaman, bizden yardım almadan,
yerleştirmişti
tıpkı dünkü düzen içinde
boş cadde üzerine evleri,
evler üzerine karı
kar üzerine sessizliği.

Yanımdaydın,
hala uykuda.
Gün yaratmıştı seni
fakat henüz onaylamamıştın
gün tarafından yaratılmayı.
-Benim yaratılmamı da belki.
Bir başka gündeydin.

Yanımdaydın
ve gördüm seni, kar gibi,
görünüşler arasında uyuyan.
Zaman, bizden yardım almadan,
evleri yaratır, caddeleri ağaçları
uyuyan kadınları.

Gözlerini açtığında
yürüyeceğiz, bir kez daha,
saatler ve yarattığı şeyler arasında.
Görünüşler arasında yürüyeceğiz
zamana ve birleştirdiklerine tanık olacağız.
Belki günün kapılarını açacağız.
Ve sonra bilinmeyene gireceğiz.

Cambridge , Massachusetts, 1 Ocak 1975