Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Özdemir Asaf Hayatı
11 Haziran 1923\'te Ankara\'da doğdu.28 Ocak 1981\'de İstanbul\'da öldü. Asıl adı Halit Özdemir Arun\'dur. İlk ve ortaöğreniminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi\'nde yaptı.1942 yılında Kabataş Erkek Lisesi\'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi\'nde, önce Hukuk Fakültesi\'ne, sonra İktisat Fakültesi ve Gazetecilik Enstitüsü\'ne devam ettiyse de 1947\'de yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. Bir süre sigorta prodüktörlüğü yaptı. \'Zaman\' ve \'Tanin\' gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. İlk yazısı 1939\'da \'Servetifünun-Uyanış\' dergisinde çıktı.1951\'de Sanat Basımevi\'ni kurarak matbaacılık yaşamına girdi. Kendi şiir kitaplarını bastı.1955\'te Yuvarlak Masa Yayınları\'nı kurdu.

İkilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan öğelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır.

Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir.
Yorum Yaz
Özdemir Asaf Şiirleri
Beğendikleri
Özlü Sözleri
İstatistik
Tarih Hit
27-01-2020 1
24-01-2020 1
23-01-2020 1
15-01-2020 1
12-01-2020 1
08-01-2020 1
06-01-2020 1
Takipçiler
Takip Edilenler
Yeni Şiirleri

Mum Aleviyle Oynayan Kedinin Öyküsü

14 Yıl 2 Saat önce yayınlandı

Lavinia

16 Yıl 6 Ay3 Saat önce yayınlandı

Aşkın Balladı

16 Yıl 9 Ay3 Saat önce yayınlandı

Yalnızın Durumları

17 Yıl 2 Ay2 Saat önce yayınlandı

Denizin Delisi

17 Yıl 3 Ay2 Saat önce yayınlandı

En Popüler Şiiri

Kendisini Unutmuş

Bütün asklarin kitabi elinde
Sevilmemis yinlerin balosuna gitti.
Öylesine kalabalikti ki,
Sevdigini anlamadi.

Bütün kapilarin anahtari elinde
Öpülmemis dudaklarin balosuna gitti.
Öyle aydinlikti ki,
Öptügünü anlamadi.

Isiklarla örtünmüstü çiplaklik,
Renklere uzandi susamis,
Beyazliklar arasinda kayboldu bakislari.
Gözleri yasamayordu artik.

Sekilleri çagirmaya gitti,kandiracak.
Elleri araniyor tutamayordu.
Artik yasamayordu.

Bir yanda gelen o dinmeyen aydinlik,
Aldikça alan.
Bir yanda giden bir noktaydi karanlik,
Ellerinde baslayan ,gözlerinde biten.

Bagirdi,kan gibi akti sesi,
Asamadi disinin duvarindan.
Elinde bütün asklarin kitabi,
Analatiyordu aldanan aydinliklarindan.

Elinde bütün kapilarin anahtari,
Ve unutulmus bir duvarda,kendi kapisi..
Varamadi.
Ora öyle karanlikti ki.
Öldügünü anlamadi.