|
| Öyle Özledim Ki Ukde Kaldın İçimde |
| |
İçimde sancıyor yalnızlığım
Yokluğuna feryat ettiğim geceler,
Şakağıma dayanmış bir namlu kadar soğuk
Bukez her zamankinden daha çok özledim.
Öylesine dolyum ki can
Öylesine taştı ki bardak, sırılsıklam düşlerim
Sen diye sarıldığım yastık
Sen kadar gidermiyor yokluğunu...
Ben ki varlığında gideceğinin korkusuyla yaşardım
Bir çay içeceğiz ve sen beş dakika sonra kalkacaksın
Hep öyle oldu sevdiğim bir sigara bile içmedin yanımda
Ayrılık vakti ağır bir vebal gibi çöktü omuzlarıma
Sanki bu aşkın bütün günahlarını ben işledim
Sanki bir tek ben uzaklaştım senden
Ödediğim bedel sevdanın uğruna;
Bir başıma kalmak oldu, senden yoksun.
Bu akşam efkar var odamda sende yoksun...
Gözbebeklerinde başlattığım hayatı
Ellerinden saldım ben otogarda
Parmak uçlarım koparken parmaklarından
Et tırnaktan ayrıldı gidişinin bedeli ağırdı
Bıktım artık seni alıp, alıp göndermekten bu gardan
Gel gene gel ama gitme...
Bu kez kal benimle ne olursun
Parmağımda senden kalan hatıran
Anlım açık bıraktığın gibi herşey, bende kalan...
Dön artık bana gel birtanem
Öyle çok özledimki seni
Burnumun direğini sızlatıyorsun... |
| |
| Funda Alanur Avcı |
| |
| 17.12.2005 16:32 tarihinde Funda Avcı tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
14 10 |
|