|
| Ne Şiir, Ne Gönül Aşka Doyuyor |
| |
Yazgıya isyanım bitti bu gece,
Yerleşmiş tüm taşlar bir, bir oynuyor.
Deşilen boşluklar sanki bilmece,
Şiir de, gönül de aşka doymuyor...
.
Kaybolan umutlar geri gelmişler,
Kirpikler ok olup hüznü delmişler,
Yağmurlar kıskanıp sarhoş olmuşlar,
Bulutlar kararsa hüsran olmuyor...
.
Asılan tüm yüzler gülmüş yuvamda,
Salladığım eller kalmaz havada,
Bahçelerim değil ıssız bir ada,
Tomurcuk çiçekler kışın solmuyor.
.
Şefkatle silindi gamlar, kahırlar,
Barış doğumunda bitti zehirler,
Sevgimizle doldu, taştı nehirler,
Tadını bilenler içip aymıyor.
.
Kahkahalar uçar gülen dudaktan,
Yarının şarkısı çınlar uzaktan,
İçmişiz güveni aynı bardaktan,
Ayrılıklar artık bize koymuyor...
.
22 Aralık 2005 |
| |
| Nesrin Göçmen |
| |
| 7.1.2006 23:53 tarihinde Nesrin Göçmen tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
17 13 |
|