|
| Deli Şairin Şiir Fidesi |
| |
Ş/.
Şiir fideliyordu yüreklere
Bir deli şair habire…
Birdenbire kalemi tükeniyordu
Bir yıldız kırıtıyordu yirmi dördünde
Ve gri bir bulut peçeliyordu aydınlığı
Baykuşlar iç çekiyordu inatla
Karanlık bir sokaktaydı o ve o
Bir lambanın kör ışığında el yordamıyla
Cinayetler işliyordu caniler
Şiir fideliyordu yüreklere mütemadiyen...
B/.
Bir deli şair ama yine de
Doldurup şişelere göz yaşlarını
Fidelerini suluyordu yaşlı bahçıvan
Sonra okşuyordu gri saçlarını gülün
Güller gülüyor, ağlıyordu çocuklar
Şiir fideliyordu mütemadiyen
Yüreğinin yangın yerine bir deli şair...
G/.
Geceler boşanıyordu cümle kapısından
Sürükleniyordu çelik zincirler galerilerde
Tabureyi çeliyordu o adam
Çıkartıp üstüne arzularını
Şimalde bir yerlerde ağlıyordu
Kestane saçları örgülü bir kız
Kırış kırışdı alnı insanlığın
" kahretsindiyordu
Tükürüp aralığından ön dişlerinin
İhanete uğramış bir delikanlı
Şiir fideliyordu yüreklere ama
Bir deli şair mütemadiyen...
Gg/.
Güncesini aralayıp usulca
Batırıp sevdasına ucunu sevdalı divitinin.
Tarih yazıyordu o sagır ve kör adam
Sonra koyup içine
İçini bir dikişte içtiği şişenin
Salıyordu sularına sarhoş ummanın
Kısraklar kişniyor
Küheylanlar şaha kalkıyordu
Cadde kenarında unutulmuş umutlardı
O ağıt dolu türküyü çeken
Yüreklere sevdalar eken diyarda
Şiir fideliyordu kitaplara yine de
Bir deli şair mütemadiyen... |
| |
| Ahmet Yozgat |
| |
| 25.1.2006 20:53 tarihinde Ahmet Yozgat tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
272 85 |
|