|
|
| |
|
| Atların Ve Ölülerin Öyküsü-1 |
| |
(ölüler kitabı. Bap: bir)
I.
Bağlanıyor kaderleri uc uca
Cepheler yarılıyor
Toynağından kan sıçrıyor atların
Canlara iştahla yalanıyor yeryüzü
Başlıyor bir haziran ayında
Atların ve ölülerin öyküsü
Öncesinde var olup sonranın ortasında
Tarihe odun oluyorlar uzağında bir diyarın
Ateşler içinde başlıyor mavi mavi
Acılı ölümlere gebe gökyüzü
Atların ve ölülerin öyküsü
Küf kokuyor harmanisi tarihçilerin
Ölüm komşu kapısı sararan yapraklarda
Dün doğandı nihayete gül üfüren çıraklar
Anaları ağlatan bugünün sabahında
Eskimiş bir kindi ve al kandı otlukbeli
Mercidabık kızılca candı
Damla damla kandı gökyüzü
Kandiye kal'ası ruh doğuran bir harmandı
Yeşil hırıltılı tarlaların enli hududunda başladı
Atların ve ölülerin öyküsü
……..
(ölüler kitabı. Bap: iki)
Iı.
Birbirini bütünler ölüm ve dirim
Atların üzengileri paslı
Dizginleri ışılak dorular
Puslu bir gün ortasında onlar
Yaslı ve eşgin dururlar
Atlar ve ölüler bir bütündürler
Gah ıslak gözleri, gah şadıman olurlar
Öncesinde var olup sonranın ortasında
Tarihe odun olur atlar karanlık külhanlarda
Zaferlerle halay durur ölümlerin türküsü
Kor ve alev içinde başlar yaslı yaslı
Atların ve ölülerin öyküsü
Bilenmiş bir kindir nalları küheylanların
Normandiya kızılca can olur
Yağmur yağmur kana keser gökyüzü
Seferberlikte başlar nefeslerine binerek
Atların ve ölülerin öyküsü
……
(ölüler kitabı bap: üç)
Iıı.
Sapla samandır karışan dengi dengine
Samanlık saçakları sırf alevdendir
Ellerinde grek ateşleriyle zalimler
Uzak ve kuş uçmaz ülkelerden gelirler
Annemin annesinin annesi
Ağzından can sızarak anlatandı
Bir eli uçmuş bileğinden
Kan kızılı kına yeşiliyle zifafta
Mor belikleri sırtını döven
Mavi yazmasıydı yaralı başında
Dizliğiydi tozluğuydu
Ve yok olan ruhsuz ellerde
Zavallı ve görkemli kızlığıydı
Yırtılan bir zar inceliğinde başlar
Atların ve ölülerin öyküsü
Bilenmiş bir kindir kılıçlar
Yemen kızılca candır
Dolu dolu kana kanandır yeryüzü
……
(ölüler kitabı. Bap: dört)
Iııı.
Babamın babasının babası
Ağzından can sızarak anlatandı
Bir eli uçmuş bileğinden
Kan kızılı kına yeşiliyle zifafta
O hafta evlenmişti daha
Birinci kere biniyordu özgür muharip
Daha ilk seferinde ölümle eş
İlk seferinde kanla kankardeşti
Bıyıkları salt ipektendi
Enli palası elinde şahmeran
Poşususu bir kuştu ufkun ardında
Sırpsındığını gördü
Truva atıydı üzerindeki teni
Her çatışmada amansız yeniden öldü
Bozgunlarda binip gri çelikten kısrağına
Yırttı ufka gerili kirli duvarları
Vuruldu puvatya'da vuruldu düştü
Kanına kargalar üşüştü
Kan akan ırmakların sahillerinde başlar
Atların ve ölülerin öyküsü
Kunuri kızılca candır artık
Bulut bulut kandır gökyüzü
-son- |
| |
| Ahmet Yozgat |
| |
| 28.1.2006 17:05 tarihinde Ahmet Yozgat tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
272 34 |
|
sayfa başı
|