Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Yaşamın İbresi
0 / 5
figanı düşerken sararmış yaprakların,
çelikten örülmüş ağaçlarından
kasvetli rüzgara kokuyordu,
küçüklüğüme dokunuyordu
yaşamın ibresi babamın gözünde,
" çocuk değilsin sen - diyordu
çocukluğumda bile.
doğalmış meğer yıllar geçti,
babam bana - " sen büyüdün..."
asla demedi !

ben şimdi bilgeli gibi sanki
yeni doğan,
erken doğduğumu sandığım
zaman zaman
kavgaların peşinde,
savaşıyorum mimarisiyle
çocuk ve orta yaşlılığımın
beyaz kağıt üzerinde,
akıntıya veriyorum
ağzımdan düşen kelimeleri,
boyun eğmeden kıyasıya
yarışıyorum
kızıl korlar üzerinde
kaçarken pusudan,
yaşayan bir ölüden ziyade,
yaşlanmış çocuk olma
korkusundan.
09-10-2006
Yorum Yaz
İstatistik
Tarih Hit
09-12-2019 1
31-10-2019 1
24-10-2019 1
07-10-2019 1
26-08-2019 1
07-08-2019 1
31-07-2019 1
Yeni Şiirleri

Anlamsız Çağrı

13 Yıl 15 Saat önce yayınlandı

Kahreden Keder

13 Yıl 1 Ay15 Saat önce yayınlandı

Çaresizliğin Zirvesi

13 Yıl 2 Ay16 Saat önce yayınlandı

Dörtlük

13 Yıl 2 Ay16 Saat önce yayınlandı

Ihlamur Sokağı

13 Yıl 2 Ay16 Saat önce yayınlandı

Benzer Şiirleri

Anlamsız Çağrı

13 Yıl 15 Saat önce yayınlandı

Kahreden Keder

13 Yıl 1 Ay15 Saat önce yayınlandı

Çaresizliğin Zirvesi

13 Yıl 2 Ay16 Saat önce yayınlandı

Dörtlük

13 Yıl 2 Ay16 Saat önce yayınlandı

Ihlamur Sokağı

13 Yıl 2 Ay16 Saat önce yayınlandı