|
| O Ot Gibi... |
| |
Herkes bilir,bir ot vardır.
Kar erir,toprak canlanır,
o ot hemen pıtırdanır.
Kırda,bayırda,an'larda,
kendiliğinden palazlanır.
Hatta toplanır,yemek yapılır,
bayağı da lezzetlidir.
Yenir dedim ya,
zehirli falan da değildir.
Adını da biliyorum,
birazdan aklıma gelir.
Yaprakları tırtıklıdır,
çok sever,öper toprağı...
Çiçeği,papatya gibi sarı;
ancak,tek bir tanedir dalı...
Aman,herkes bilir canım!
Şu bakımlı bahçelerle,
süslü ve paralı-parklarda,
çim içinde çıktığı için,
arsız bile sayılabilir.
Eminim,mutlak gördünüz,
ya çatlak betondan fırlar,
ya taş dibinde yuva bulur.
Hani çiçeği solunca,
beyaz,tüyden bir top olur.
Pek güzeldir çiçekceğiz...
Pek narindir o topcağız...
Yani rüzgar sert esmese,
-arsız bir çocukçağız-,
dokunmasa/koparmasa...
Ne hoş,ne güzel bakışacağız.
Lale,gül,karanfil gibi,
kimden ilgi istiyor ki?
Dağılınca pamukcuklar,
dal bir işe yaramaz ki?
Şimdi,benim demem o ki;
aha,o ot ben'im işte!
Tarif ettiğim o ot gibi,
yoluk/soluk bu(!) kızcağız...
Bana bir şey vermediniz,
zaten hiç istemedim ki...
Ömür kısa hey,öleceğiz!
Elinizle,dilinizle,
yeter,ezmeyin/üzmeyin!
İnsan gibi yaşamak için,
hep biz mi zorlanacağız?
Lütfen,artık,rahat bırakın!
Saçsız/taçsız ve çiçeksiz,
ya,nasıl yaşayacağız?
Ortalıkta-kelimizle-
çıplacık mı kalacağız?
23 Kasım 2006
Bursa |
| |
| Huriye (Özbey) Atlamaz |
| |
| 27.11.2006 11:23 tarihinde Huriye (Özbey) Atlamaz tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
-
İlgili şiir konuları: Para,
|
| |
|
|
|
9
8 |
|
Şiirleri
Forum
Linkler
