|
| Aslan İle Çakallar |
| |
Bir ARSLAN vardı .
Yaşardı kendi ormanında..
Hiç kimseye karışmaz , gereksiz yere kükremezdi.
Herkes görevini bilir ,
"Sen ne yaptın ? " demezdi.
Her ormanda olduğu gibi,
Zaman zaman çakallar gelir ,
Etrafında dönerken de...
Boşuboşuna boyun da eğmezdi.
Gösterirdi çakallara ,
Nerede ne varsa , ulumasınlar diye...
Hiçbir şeyini gizlemez ,
Saklamazdı da bulmasınlar diye...
Günlerden bir gün yine ,
Çakallar ormanı karış karış gezdi.
Kurda , kuşa , böceğe...
Cesaret verip sordular arslanı.
Pusuya yatıp sırtından vurdular arslanı...
Baktılar hava sisli diye...
Gizli gizli uludular ,
"Biz arslanı yeriz..." diye.
O arslana daha önceleri ,
Elpençe duran, gelip önünde diz kıran ,
Eğilip niceleri boyun kıran ,
Hayvanlar hep çakal oldu ,
Orman çakal uğultusuyla doldu...
Yıkılıp giderken bir koca arslan ,
Bu kadar uğultuya...
Bilmem ki Yüce Tanrı ,
Neden geç kalır , ne zaman duya ?...
Arslanı çakallar koydular kafese...
Arslan mağrur pençesini kaldırdı .
Arslan çaresiz , çakallar nefes nefese...
Kafeste iken bile hepsi saldırdı.
Orman da olsa bile ,
Arslanı nasıl boğar çakallar ?...
Bu dünyada neden kural böyle !
Bilmem ki öte de ne var ?...
Çakallar arslana hesap sorarsa ,
Yıkılsın bu orman bu düzen...
Hayvan da olsa böylesi varsa ,
İşte "O" dur insanı üzen...
Çakalın başı kral mı oldu ?
Uluyup etrafı toplayınca başına...
Keyfi yere bozup da mevcut düzeni ,
Kraldan kral olamayanlar...
Herkesin var işte bir üzeni !
Arslana arslanca hesap sormalı ,
Çakalken arslan olamayanlar...
Bu dünyada çoktur orman ,
Gerisini anlarsın ya gereksiz sorman...
Arslan da pençesine bulursa derman,
Gerisini anlarsın ya gerekmez sorman...
Adapazarı. 1992 |
| |
| Necmettin Özelçi |
| |
| 6.12.2006 12:22 tarihinde Necmettin Özelçi tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
287 15 |
|