|
| Hz.Mevlana |
| |
"- Ne olursan ol...yine gel ! " diyorsun ,
Ta asırlar , asırlar öncesinden...
Sesini duyan koşup sana geliyor ,
Hepsi de bir ümitsizlik öncesinden...
Ruhuyla coşup sana geliyor !
"- Tövbeni bozmuşsun da...gel ! " diyorsun,
Yüce Allah'ın affediciliğinden...
O güzel yüreğinle çağırmışsın bizleri ,
Ruhumuz sana geliyor kendiliğinden...
Müslümanı , dinsizi ya da ecnebisi..
Huzuruna geliyor , temiz bir saygıyla !
Var mı , bu dünyada senin gibisi ?
Ümitsizlik sende gider bütün kaygıyla,
"- Gel...yine de gel ! " diyor Mevlana...
Ölümü bile "bayram" bilerek ,
Sevdirdin bizlere semaya yükselerek...
Bizlere de nasip olsa bu yürek ,
Önce güzel ruhun ve büyüklük gerek !
Döndün döndün şu dünya gibi...
Ne güzel yaşamışsın evliya gibi !
Bizlere şimdi hoş bir rüya gibi ,
Bırakıp gittin bizleri, "gel !" diyerek...
Sen, Anadolu'nun bir gururusun !
Sen, insanlığın bir nurusun...
Geçip gitmişken bile böyle duruşun,
Ürpertir insanı yüce Mevlana !... |
| |
| Necmettin Özelçi |
| |
| 10.12.2006 12:10 tarihinde Necmettin Özelçi tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
287 132 |
|