|
| Çocukluğa Hasret |
| |
Çocukken büyüklere imrenirdim,
Ben de çabucak büyüsem derdim.
Büyük olmak öyle kolaymış sandım,
Dertlerin altında ezildim kaldım.
Zamanla artıyor omuzdaki yük,
Sıkıntılar akrep, kederler sülük.
Nerdeyse tahammül etmek imkânsız
Korkularım yüzsüz, endişem arsız.
En sonunda hayat oldu cendere,
Çekeceğim, başa geçti bir kere.
Çığ gibi abandı dertler, kederler
Çocuklar bir yandan ekmek isterler.
Bunları duydukça cız eder yürek
Desene büyümek, neyine gerek.
Ne vardı hep çocuk kalabilseydim!
Bir ömür boyunca gülebilseydim! |
| |
| Cahit Can |
| |
| 25.2.2007 00:54 tarihinde Cahit Can tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
Okuma adresi (linki): http://www.siirevim.com/siir/siir-13604-cahit-can-cocukluga-hasret
|
|
| |
|
|
|
26 9 |
|