|
| Dokunmayın Şiirlerime, Üşüyorum |
| |
Dokunmayın Şiirlerime, Üşüyorum
Bu yağmurda dindiremedi hasreti
Avluda esir çocukluğu /annemin
Bir gammaz şiirlerimi ihbar ediyor
Sesimde yangın ormanına dönüyor türküler
Vurulur ellerimde/ şiir kokulu toprak, üşüyorum
Kaç zamandır sevinçlerim saklı avuçlarımda
Gözlerimde umut hüzün'e kaçmak yapmadı hiç
Oysa deniz hep kıyılarına çarpar yüreğimin
Havadaki kasvet gözlerimin sağanağındandır
Elleri gibi Kalpleri de soğuk, insanlar
Beni uğurlamak için bilinmeze
saplıyor bıçağını sözün bağrına
Çare değil dudağımda acının buruk sevinci
Dokunmayın şiirlerime/ yaralı, üşüyorum. |
| |
| Abdullah Oral |
| |
| 21.7.2007 02:52 tarihinde abdullah oral tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
Okuma adresi (linki): http://www.siirevim.com/siir/siir-14615-abdullah-oral-dokunmayin-siirlerime--usuyorum
|
-
İlgili şiir konuları: Anne, Deniz, Hasret, Hüzün, Okul, Sevinç, Umut, Yağmur, Zaman, Şiir,
|
| |
|
|
|
28 7 |
|