|
| Ölüm Ne ki? |
| |
Doğduğum gün başladım ardından koşmaya
Önce emekleyerek sonra çocuk adımlarımla
O benden kaçtıkça ben ona koştum
Yaşam değimliydi ki-
Ölüme varışa bir uzun koşu
Bir kelebeğin ömründe yeşerir-
Ölümün sonsuzluğu.
Kanat çırptığın an kadar varsındır
bir sevgilinin gözlerine Bakacak kadardır bazen.
oysa sevda:
Karışılıksız sevginin teni kadar sıcakmış
Gözlerinde büyütmeye değmezmiş
Anımsadığım titreyerek bir kaç sarılıştan
Gözlerin kadar büyük/ yüreğin kadar küçükmüş
Her sevgiden bir ömür çıkardım
Geriye kocaman bir hiç kaldı
Anladımki sevgili
Bir kelebeğin yaşama doyamadığı an kadar hayat.. |
| |
| Abdullah Oral |
| |
| 21.7.2007 02:52 tarihinde abdullah oral tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
Okuma adresi (linki): http://www.siirevim.com/siir/siir-14618-abdullah-oral-olum-ne-ki-
|
|
| |
|
|
|
28 17 |
|