|
| Ey! Falcı |
| |
Kahve telvesinin ardına sakladığın söz,
Bakla tanelerine bakışında ki göz,
Tarot kağıdının üstünde ki göz,
Fal oklarında ki her neyse çöz.
Millete umut dağıta dağıta,
Sözler çıkmış hey be ayyuka,
İster misin ben de sana ,
Bak ne güzel umutlar dağıta.
Ben bilirim bakışların hepsi hikaye,
Vardır arkasın da ne bileyim bilmem ne,
Söylersiniz sözü ağzı açık ayran delisine,
Umutlarla öfkeleri harmanlarsınız millete.
Kimler fısıldar bu sözleri sizlere,
Geçmişin bilinenlerini ekle söze,
Laf sızıntılarını getiren acizlere,
Onların dalgalarına izin verme.
Astronomi ilmi altın da astroloji,
Dört element dahi fal nimeti mi?
Bu uygundur bu değil hal-i ruheti,
La havle vela kuvvete illa billahi.
Gaybı bilir elbet O Kadir-i Mutlak,
İşareti müminde ki feraset dikkat!
Ben bile bilmem dedi fahri kâinat,
Hayy Hakk medet ya Kadir-i Mutlak.
Sen en değerli varlık ki adem oğlu,
Unutma halifetullah yeryüzü yurdu,
Artır değerini ol Allah’ ın bir kulu,
Oyuncağı sen olmuşsun onun oyunu.
Söyleyin sözü bakalım kıyamete dek,
Şimdi bizim sözümüz şikayete denk,
Benim sözüm çok mu geldi size pek?
Asıl şikayet gün gelen de var kötek. |
| |
| Abdülkadir Kalay |
| |
| 6.8.2008 17:24 tarihinde Abdülkadir Kalay tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
Okuma adresi (linki): http://www.siirevim.com/siir/siir-20466-abdulkadir-kalay-ey--falci
|
|
| |
|
|
|
18 12 |
|