|
| Gül İle Bülbül |
| |
Dağları aştıran sevdadır gönül,
Bir yudum suya muhtaç bülbül,
Kanat çırpamaz oldu aç bülbül,
Sen yetiş ona emi sevdalı gönül.
Bir bülbül bildi sevdanın dilini,
Sevdanın kıymetli hali vaktini,
Vakti seher oldu ona nöbeti,
Gülistanı mesken mi eyledi?
Gülistan da gezinir uçamaz bülbül,
Utanır, sıkılır konamaz güle bülbül,
Koklar da gezinir divanesi bülbül,
Dikenine konar ona kıyamaz bülbül.
Mâşukun dikeni acıtır mı âşıkı,
Dolaştı on da bütün aşıkları,
O gül sebebi sözü şakıması.
Altın kafesten vazgeçtiği yuvası.
24.06.2008 |
| |
| Abdülkadir Kalay |
| |
| 6.8.2008 17:32 tarihinde Abdülkadir Kalay tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
Okuma adresi (linki): http://www.siirevim.com/siir/siir-20469-abdulkadir-kalay-gul-ile-bulbul
|
|
| |
|
|
|
18 14 |
|