Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Çocukluğumla Barışırken Ben
0 / 5
Çok soğuk Ankara
Yollar buzlu
Ayaz var, ayaz bıçak gibi, değdiği yeri kesip atıyor

Eskiden çizmelerimin içinden dolardı kar, eskiden koca koca olurdu kar taneleri, mis gibi kokusu olurdu kışın, eskiden ya biz çocuktuk farklı görünüyordu gözümüze, yada şimdi farklılaştı her şey.
...
Güzel annem sabahları ekmek kızartırdı bize, mis gibi kokardı. Yağ sürerdik üzerine ve annemin çilek reçelini. Kestane kavururdu, ellerimiz, dilimiz yanardı yerken. Portakal kabuklarını koyardı sobanın üstüne , evimiz bahar kokardı. Fırını vardı sobanın sabahları çörek yapardı. Tüterdi rüzgarlı havalarda, söylenirdi sobaya ‘insan yaşıyor bu evde kurt değil ‘. Sanki eskiden kışlar daha güzeldi, evler bir başka güzel. Komşular gelirdi oturmaya küpten peynir çıkardı, turşu geçerdi başköşeye, sobada çay demlenip, bazlama ısıtılırdı. Kimse kimsenin ikramını azımsamaz, sofralarda afiyet olurdu. Çocuktum belki bana öyle gelirdi ama sanki eskiden insan insanı daha çok severdi.

Artık birçok şey anılarımızın raflarında, hadi biz zaman zaman indirip raflarından tozlarını alıyoruz hatıraların ya çocuklarımız imkanları olsa yer kaplamasın diye zipleyip bilgisayarlarında saklayacaklar hayatlarını, yüreklerinde anılar için yer bırakmayacaklar. Geçen yıl köye gittiğimizde ilk kez soba gördü kızım, kömürü aldı eline inceledi, kokladı , teyzeme ‘küçük anane bunu hatıra olarak alabilirmiyim ‘ diye sordu. Hepimiz güldük, ama hiçbirimiz düşünmedik zaman değiştikçe anılar sanki yavanlaşıyor, anlamı azalıyor, modernleştikçe hayat, kızarmış ekmek kokusunun, portakal aromasının tadı kalmıyor damağımızda. Ve kızım kovalarken tavukları, ‘piliniz bitecek durun, koşmayın’ diye bağırırken peşlerinden, bahçedeki domatesi temiz değil diye yemeyip, marketten alınan domatesin daha sağlıklı olduğunu sanırken içimin taa ciğerimin acıdığını hissettim. İşte o gün yırttım çocukluğumun can acıtan bütün sayfalarını, bir kibrit çakıp yaktım. Geriye aklıma geldiğinde yine beni çocuk yapan anıları bıraktım. Evet belki ayakkabısız geçirdiğim kışlarım çoktu, ama o kışlarda beni küçümseyecek kimse yoktu.Ayıplamak yerine yün çorap örüp ayağımı ısıtanlar vardı. Bütün yüreğimi talan ettim, altını üstüne çevirdim, bütün katları için ve sıcaklığında ruhumun ayazından korunmak için.
Çok soğuk Ankara
Ama sevdiklerimin varlığıyla üşümüyorum
Yollar buzlu, ama düştüğümde beni kaldıracak dostlarım var biliyorum,
Ayaz var, ayaz bıçak gibi, değdiği yeri kesip atıyor,
Kessin varsın yaramı saracak birileri hep yanımda oluyor
17-01-2012
Yorumlar (1)
Ergül Sırkıntı
1 Yıl 1 Ay3 Saat önce yayınlandı

t e b r i k l e r

Yorum Yaz
İstatistik
Tarih Hit
17-11-2019 1
16-11-2019 1
30-10-2019 1
21-10-2019 1
15-10-2019 3
14-10-2019 3
08-10-2019 1
Yeni Şiirleri

Kendimi İade Ettim

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Canımın Sol Yanı Anneme

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Çocuk Kadın Olurmu

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Çocukluğumla Barışırken Ben

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Bir Baba Olsa Bile Baba Kalırmış

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Benzer Şiirleri

Kendimi İade Ettim

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Canımın Sol Yanı Anneme

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Çocuk Kadın Olurmu

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Çocukluğumla Barışırken Ben

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı

Bir Baba Olsa Bile Baba Kalırmış

7 Yıl 10 Ay2 Saat önce yayınlandı