Sosyal Medyada Bizi Takip Edin
Çökmüş Bir Kent İçin Sonnet
0 / 5
ben kimden koptumdu, akşamlar depresşif, manik
bir aynayla beni bağladı bana... pis
bir kitap çöküntüsü: o, ben'im! kuğularla garanik
-i ulyá!.. sürüngen giysileriyle iblis;
alan da o'ydu, satan da... şeytanca alışveriş!
bir leşi bir leş tirirken yırtk, yarım;
satan o giysileri benden önce de giymiş...

ben aynayla kopmuşken bana nasıl bakarım?

terelelli terelella, tevellâ ve teberrâ
kent leşti ve ben ona bir koku gibi süründüm;
artık aşklar taşır beni, ben onlara kadavra
olsam da terelelli... mecnun'dum, leyla'ya büründüm...

bir kent kendi üstüne çökerken de kış;
aşklar yararken aşkları, sözlerde bir yırtılış...
25-05-2003
Yorum Yaz
İstatistik
Tarih Hit
16-02-2020 1
10-02-2020 1
05-02-2020 1
25-01-2020 1
22-01-2020 1
07-01-2020 1
06-01-2020 1
Yeni Şiirleri

Bursa ve Zaman

12 Yıl 12 Ay22 Saat önce yayınlandı

Çöl ve Ay

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Çöl Öyküsü

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Çökmüş Bir Kent İçin Sonnet

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Büyü'sün, Yaz!

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Benzer Şiirleri

Bursa ve Zaman

12 Yıl 12 Ay22 Saat önce yayınlandı

Çöl ve Ay

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Çöl Öyküsü

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Çökmüş Bir Kent İçin Sonnet

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı

Büyü'sün, Yaz!

16 Yıl 9 Ay23 Saat önce yayınlandı