|
| Oysa Yüzüm Güneşe Dönüktü |
| |
Güneşin çocuğuydum ben
Ve, yıllarca hasret yaşadım güneşe
Şarap tadında bir akşamüstü
Işıltısı takıldı parmaklarımın ucuna
Başımın üstünde uçan,
Serseri martının kanadından
Peşisıra kovaladım
Düşe kalka
O nereye
Ben oraya
Mızrabın tele hasretliğiyle
ve ahengiyle o güzelim ezgileriyle
Sevda türkülerinin
Bazen su gibi berrak
Bazen bir denizanası gibi oynak
Bir tuttum ,bir süzüldü parmak uçlarımdan
Tek tek
Söke söke mızrap tırnaklarımı
Hiç arkamı dönmemiştim yinede güneşe
Güneşin çocuğuydum ben
Şimdi bu güneşe sevdalı yüreğim
Böylesi daralırken
Büyüyen tek şey
Sensizliğim ve devamlı döğüştüğüm
Benden önde giden gölgem.
Oysa benim yüzüm hep güneşe dönüktü. |
| |
| Asi Boran |
| |
| 7.6.2003 10:35 tarihinde asiboran tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
8 5 |
|