|
| Eylül 2 |
| |
1-Eylül-2003
Şimdi biz bir tepenin iki yamacındaki iki ağaç gibiyiz.
Şimdi sen kapılmışsın yalan rüzgarlarına savruluyorsun.
Şimdi ben kahpe bir faka tutukmuş gibi yalnızım
Şimdi hayat artık eskisi kadar üzerime gelmiyor.
Acı bir mısrada eylül için söylemek geliyor içimden
Eskisi gibi ağlamıyorum, susmuyorum, aldırmıyorum.
Sadece bazen içime düşünce, yada eylül aklıma gelince.
Artık tanımadığım bir insanın yası var sanki kalbimde.
Bugün bir eylül
Sırtımı dayadığım soğuk duvarda tüm bedenim titriyor.
Eskisi kadar olmasa da içimi bir sancı tutuyor.
Sonra çabuk unutuyorum yokluğun bir yaz yeli gibi.
Giderken aslında her eylül bir sayfa oldu.
Biterken hayat bütün eylüller bir roman oldu
Ben çingenece sevmek isterdim utanmadan
Utanmadan her duvara bir eylül yazmak isterdim
Eylül mutlu musun? Gülüyor musun?
Yoksa sen de benim gibi misin yoksa ağlıyor musun?
Seninde için yanıyor mu? Bir ucu yırtık mektup gibi
Seninde gözlerin dalıyor mu uzaklara ırak lara?
Şimdi dudaklarım da ayrılık şarkıları
Göğsüm de adının baş harfleri
Yüzümde hayatın acı çizgileri
Ve her yılın bir eylülleri.
Karşılaşırsak bir yolda, durakta, otobüs yada bir sahil de.
Tanır mısın beni yüzüme bakar mısın?
Aklaşacak saçlarım tel tel bir kefen gibi.
Örtecek misin yüreğimdeki acıları kış misali.
Her kokunun aslında seni hatırlattığını
Her kavuşmanın aslında senin yokluğunu
Her haykırışın aslında senin sessizliğini
Her dokunuşun aslında yoluğuna olduğunu
Biliyorum artık.
Biliyorum çün ki ben eylül saydım Eylül'üm
Giderken beni değil aslında sen bu şehri vurdun.
Öksüz bıraktın, kimsesiz, yalnız
Başka eylül olur mu diye sormuştum kendime
Eylüller oluyor hayat işte su misali
Ama başka eylül olmayacak! başka eylülüm olacak
Unutma eylülünü bekleyen biri var EYLÜL unutma |
| |
| Yunus Emre Kocabay |
| |
| 1.9.2003 01:18 tarihinde Nurcan tarafından kaydedildi. |
| |
| (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
|
|
| |
|
|
|
9 4 |
|